Min Sie`enborgVon Fritz Husmann Min Heimatort, min Sie`enborg, Du leewe lüttje Flecken, Nah Di deiht mi dat Dag un Nacht In`n Drom so faken trecken, För alle Tieden hebb ick Di Mi fast in`t Harte slaten Un doh, solang ick leben mag, Von Sie`enborg nich laaten. De Siedebäck, se puddelt lies Dör weeke gröne Wischen Mit uppgekreupte Böxen döhn Wie Jungens in ehr fischen, Ick seeh de grode Möhlenbrüch, Wo wi so gern an speelen, Un hör dat Klappern un Gepülsch Von Dohrmanns Watermöhlen. De Bleekhütt un de Fleckensbleek, Wo all dat Linne bleeke, Dat Logesteg un Schrewen Busch Ick gern nu wedder sööke. De Schoole steiht so klor vör mi, De Kanter steiht dor binnen, Bringt Reeken uns un Schrieben bi Un lett uns Sätze finnen. In`n Schummern hebbt üm Nahbers Schün Kiek üm de Eck" wi loopen, Bet Kaspers Vadders Wächterhorn Nah`n Bette uns moßt roopen, Un geewt in`n Winter Snee un Is, Denn güng dat Slittschoh flitschen, Upp Diek un Bäk un Fladderwisch De Glitschebahn blankglitschen. De Suhöst un dat Staaster Holt Ook kann ick nich vergeeten. Wo wi bi Has`- un Jägerspeeln De Böxen uns tweireeten, Un wo se gern wi Sööken speeln In Pächters Scheeperkaben Un wöltern in dat Hau denn rüm In`n Hahnenbalken baben. Upp`n Holtplatz worr dat Schützenfest Dat beste Fest von allen, Wo all de groden Schützen denn Ehr Büchsen leeten knallen, Dor schööten se den König ut Un leeten em hochleben, Keen grödern Mann as düsse Mann Hett`t denn in`n Flecken geben. Wie Jungens hebbt ook helle weg Eeen König uns utschaaten Un hebbt em as de groden Lüh Ook dreemal leben laaten. De König un de Königin Se kreegen Ehrenporten Un in de Telten ohlt un jung Ehrn Schottsch un Waltzer schorrten. Min Heimatort, min Sie`enborg De leewe lütje Flecken, Wo leew ick Dine Gäbelhüs Un Dine Oeehrn un Ecken, Nah Di hen steiht min Hart un Sinn, So lang mi Gott lett leben. Upp unser ganze Welt dor deiht`t Een Sie`enborg bloß geben! |